Wspólna polityka rolna UE – Debata o przyszłości

Miejsce na reklamę

Tu jest miejsce na twoją reklamę.
Print Friendly, PDF & Email

Co nas czeka ?

W przyszłej polityce UE, w tzw. nowej perspektywie budżetowej 2021 – 2027 na pewno będą duże zmiany. Prace nad polityką i budżetem już trwają. Z dostępnych informacji płynących z Brukseli wynika, że Brexit nie spowoduje zmniejszenia ogólnego budżetu unijnego, natomiast wydarzenia polityczne i sytuacja ekonomiczna wymuszą zmiany preferencji i proporcji tego budżetu. Dotychczasowa, preferencyjnie traktowana polityka rolna i polityka spójności stracą znaczenie priorytetowe. Pod wpływem wydarzeń i prognoz najważniejsze będą problemy migracji i bezpieczeństwa, co spowoduje zmiany proporcji w unijnym budżecie. Analizę i prognozy tych zmian przedstawiła na konferencji prof. Renata Grochowska.

Dotychczasowa realizacja polityk rolnej i spójności – a zwłaszcza wsparcie dla nowych krajów unijnych – była wielkim i efektywnym przedsięwzięciem gospodarczym i finansowym. W porównaniu z rokiem 2004 PKB na 1 mieszkańca wyrażony w standardzie siły nabywczej względem średniej dla UE-27 w 2013 roku wzrósł w nowych krajach członkowskich o kilkadziesiąt procent ( Rumunia o ok. 58 proc., Łotwa – 45 proc,. Litwa 44 proc., a Polska 35 proc.). Koszty rozszerzenia w dużym stopniu ponieśli najwięksi płatnicy budżetu unijnego. Niektórzy odnotowali nawet spadek PKB w przeliczeniu na 1 mieszkańca (Wielka Brytania, Irlandia, Hiszpania, Francja). Wyjątkiem jest gospodarka niemiecka, gdzie koniunktura gospodarcza umożliwiła wzrost PKB w przeliczeniu na 1 mieszkańca, pomimo, że kraj ten jest największym płatnikiem unijnego budżetu. W prowadzonych obecnie negocjacjach dotyczących nowego budżetu zakłada się, że podział na „stare” i „nowe” kraje unijne nie będzie już tak głęboki, ponieważ następować będzie stopniowe wyrównywanie poziomu PKB w przeliczeniu na 1 mieszkańca. Ponadto część „nowych” krajów unijnych, zwłaszcza tych, które przyjęły walutę euro, sprzeciwia się zwiększaniu budżetu unijnego.

Najnowsze koncepcje przyszłej polityki wewnętrznej Wspólnoty przewidują istnienie dużego zróżnicowania i powstanie „Unii dwóch prędkości”. Kontrowersyjnym tematem w negocjacjach jest wysokość unijnego budżetu i bilans wpłat i wypłat. Francja np. nie zyskuje już takich korzyści ze wspólnej polityki rolnej jak poprzednio i może jej nie popierać w takim stopniu jak dotychczas. W całej Unii następuje spadek wielkości budżetu rolnego i proporcjonalnie jego udziału w całym budżecie unijnym. Dotyczy to także polityki spójności, której dotychczasowe fundusze będą malały na rzecz innych polityk. Można się spodziewać pewnych preferencji dla krajów Południa Europy, aby wspomóc je w walce ze skutkami migracji i dotychczasowymi kryzysami.

W pracach nad przyszłym budżetem wyraźnie zarysowały się dwie strategie – ustępstw i konfrontacji. W pierwszej, beneficjenci budżetu deklarują zgodę na jego obniżenie w zamian za zachowanie istotnych dla nich polityk. Natomiast płatnicy netto są zwolennikami kontynuowania transferów na rzecz istotnych dla beneficjentów polityk w zamian za cięcia budżetu. W strategii konfrontacji beneficjenci netto będą próbowali zachować status quo wetując zmiany w budżecie. Natomiast płatnicy netto chcą istotnego obniżenia budżetu unijnego. Jak z tego wynika, najbardziej niekorzystna byłaby strategia konfrontacji prowadząca do wetowania projektów budżetowych. Problem sprowadza się do sprzeczności: beneficjenci przedstawiają żądania, a płatnicy nie chcą ich finansować. Jakiekolwiek nastąpi rozwiązanie, to na pewno pojawią się nowe dysproporcje.

Z kalendarza prac organów UE wynika, że do 1 stycznia 2018 roku powstanie projekt legislacyjny wieloletnich zmian finansowych na lata 2021 – 2027. W 2019 roku odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego i nowej Komisji Europejskiej.

Polub nas i obserwuj

Tu też jest miejsce na twoją reklamę

Porozum się z redakcją!