Wspólna polityka rolna UE – Debata o przyszłości

Miejsce na reklamę

Tu jest miejsce na twoją reklamę.
Konferencja IRiGŻ, Licheń'2017. Foto: K. Kossakowski
Print Friendly, PDF & Email

Ważne pytania na dziś. Czy nauki ekonomiczne potrafią zająć stanowisko wobec wielkich zmian we wszystkich sferach życia na całym świecie? Czy nauka jest gotowa je rozpoznać, wyjaśnić i opisać przypuszczalne konsekwencje? Przede wszystkim zaś, czy będzie umiała opracować teoretyczne podstawy wyboru strategii na przyszłość?

Z pytaniami tymi postanowił się zmierzyć Instytut Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej – PIB organizując konferencję naukową pt. „Strategie dla sektora rolno-żywnościowego i obszarów wiejskich” (19 – 21 czerwca 2017 r.). Brali w niej udział naukowcy z Polski i z zagranicy, przede wszystkim z krajów Środkowej i Wschodniej Europy, które są w UE po 2004 roku.

Wiele jest powodów, aby o tym mówić właśnie teraz. Trzeba, bo jak twierdzi prof. Andrzej Kowalski (dyrektor IERiGŻ-PIB), tempo globalnych zmian wyraźnie przyspieszyło zwłaszcza w ostatnich latach. Toteż przyszłość świata kształtuje się już dzisiaj. Oczywiście, dotyczy to także rolnictwa i gospodarki żywnościowej. Obecnie zadaniem bardzo ważnym jest próba zdefiniowania przyszłych celów i zasad polityki w tym sektorze.

Przystąpienie do Unii zapoczątkowało w krajach naszego regionu wielkie zmiany modernizacyjne w gospodarce żywnościowej i w życiu społecznym wsi. Ale jesteśmy ciągle jeszcze na początku tej drogi, choć trzeba oczywiście doceniać osiągnięte już rezultaty. Bardzo ważne są zatem pytania o strategię i o przyszłość unijnej wspólnej polityki rolnej UE. Profesorowie Andrzej KowalskiWłodzimierz Rembisz przedstawili teoretyczne podstawy wyboru strategii dla rolnictwa.

Teoretyczną koncepcją i bazą strategii jest identyfikacja instytucji selekcji i integracji. Podstawą jest przyjęcie następujących zasad:

instytucje selekcji zakładają stosowanie w odniesieniu do rolnictwa mechanizmu rynkowego, konkurencji i równowagi; wybór przez producentów działalności maksymalizujących ich cele ekonomiczne; oraz realizację wynikających z tego teoretycznych, mikroekonomicznych podstaw.

instytucje integracji zakładają stosowanie takiej polityki, która integruje cele mikroekonomiczne z ogólnymi; ma to zapewniać rozwój zrównoważony środowiskowo i społecznie, a także wielofunkcyjność wsi i rolnictwa, w których oprócz działalności ściśle ekonomicznej ważną funkcją jest „dostarczanie” także dóbr publicznych.

Konstrukcja ta ma swoje miejsce i interpretację w teorii. Instytucje selekcji traktowane są jako „stara” koncepcja systemu która sięga do założeń głównego nurtu ekonomii a dominuje w nim przesłanka mikroekonomiczna.

Polub nas i obserwuj

Tu też jest miejsce na twoją reklamę

Porozum się z redakcją!